kobiety do czytania

Kobiety do czytania. Szkice o prozie | Dariusz Nowacki

Tytuł tej książki, choć może brzmieć jak apel, wezwaniem nie jest, a nawet być nie może. Wszak od lat z badań polskiego czytelnictwa wypływa stały wniosek, że czytelniczek jest więcej niż czytelników; akurat kobiet do czytania zachęcać nie wypada. Tytułowa fraza łączy po prostu przedmiot lektury z czynnością — to moja próba wejścia w światy literackie, w których kobiety i ich sprawy są najważniejsze. Oczywiście cele poznawcze są rozmaite, nie ograniczają się tylko do wyrobienia sobie poglądu na temat jakości artystycznej czy stanu prozy tworzonej przez współczesne polskie pisarki.
(fragment wstępu autora)

 

Dużym atutem Kobiet do czytania jest łączenie opowieści o konkretnych tekstach literackich z eksponowaniem wpływających na ich zaistnienie reguł życia literackiego. Dariusz Nowacki nie przyjmuje oferty promocyjnej wydawnictw bezkrytycznie. Zwraca uwagę na dodatkowe znaczenie słów używanych w reklamie powieści, czujnie sprawdza miejsce i czas wypowiedzi, bo wie doskonale, że i te są znaczące; nie traci z oczu kontekstu biograficznego oraz różnego rodzaju uwikłań kulturowych, także mogących wpłynąć na lepsze i bardziej wyraziste zaistnienie danych tytułów. […] Na uwagę zasługuje ciekawy, uzasadniony oczywiście w teście zamysł autora, by nie rozdzielać literatury popularnej i literatury artystycznej, a przynależność danego tytułu do konkretnej grupy pokazać poprzez analizę wydobywającą poziom skomplikowania i zniuansowania poruszanych problemów oraz jakość pisarstwa.
(fragment recenzji wydawniczej Bernadetty Darskiej)

Spis treści
Zamiast wprowadzenia / 9
Duma i uprzedzenia / 17
Projekt: mężczyzna. O męskiej prozie kobiecej / 51
Istnieją pewne możliwości. Uwagi o gatunkach i tematach / 69
Zapałki na zakręcie / 97
Uśmiechy dzieciństwa / 127
Herstorio, gdzie jesteś? / 147
Z matki na córkę (trzy transfery) / 181
Duma kobieca i narodowa. O dylogii Elżbiety Cherezińskiej / 199
Gwałt, co się gwałtem nie odciska (choć powinien) / 211
Kaśka Kariatyda już tu nie mieszka. Niechciana ciąża i aborcja / 241
Umarli im. O prozie żałobnej Ingi Iwasiów i Anny Augustyniak / 271
Życie po życiu. Nie tylko o trylogii Małgorzaty Kalicińskiej / 289
Nota bibliograficzna / 315
Bibliografia / 317
Summary / 329
Indeks osobowy / 331

 

Dariusz Nowacki

Krytyk literacki z dwudziestopięcioletnim stażem, pracownik Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej im. Ireneusza Opackiego na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Obecnie zatrudniony jako profesor nadzwyczajny w Zakładzie Krytyki i Literatury Ponowoczesnej wchodzącym w skład tegoż Instytutu. Redaktor Kwartalnika Kulturalnego „Opcje”.  Autor książek: Zawód: czytelnik (Kraków 1999),  Ja nieuniknione. O podmiocie pisarstwa Jerzego Andrzejewskiego (Katowice 2000), Wielkie Wczoraj” (Kraków 2004), Kto im dał skrzydła. Uwagi o prozie, dramacie i krytyce (2001-2010) (Katowice 2011), Ukosem. Szkice o prozie (Katowice 2013).

Dodaj komentarz