Michal Rehuš | wiersze | przeł. Zofia Bałdyga

Instrukcja dla rodziców

1) Imię dziecka musi być zwięzłe i znaczące
musi się też wiązać z zawartością dziecka

2) Imię i nazwisko rodzica (bez tytułów akademickich)
podaje się za imieniem dziecka

3) W przypadku dłuższych imion należy przedstawić
abstrakt w języku angielskim lub niemieckim oraz słowa kluczowe

4) Imię nie powinno przekroczyć 20 000 znaków
(ze spacjami i przypisami)

5) Sporządzając bibliografię, dbaj o zgodność z normą ISO 690

6) Jeśli cytujesz autorów i autorki z epoki antyku, zastosuj klasyczny system odniesień
(Więcej o tym zagadnieniu — zob. PORUBJAK M., VYDRA A.:
Spis skrótów wybranych nazwisk autorów antycznych i ich dzieł)

 

Pierwsza komunia święta

Przyjęte Ciało Chrystusa rozdrabniamy zębami,
naruszając jego ściany komórkowe.
W ten sposób umożliwimy enzymom trawiącym
dokładniejsze rozczłonkowanie poszczególnych części składowych.

Wyróżniamy trzy ślinianki: podżuchwowe, podjęzykowe
I przyuszne, przez które wydzielamy substancję śluzową,
co rozpoczyna proces rozkładu skrobi na drodze enzymatycznej.

Językiem mieszamy i formujemy Ciało Chrystusa.
Przy przełykaniu zamykamy tchawicę za pomocą nagłośni,
aby nie dostała się do niej żadna jego część.

Następnie przesuwamy Ciało Chrystusa z jamy ustnej do przełyku.
Przełyk znajduje się za tchawicą i prowadzi do żołądka.
Skurcze mięśni wtłoczą ciało Chrystusa do wpustu przełyku
w ciągu zaledwie kilku sekund.

Teraz należy doprowadzić Ciało Chrystusa do żołądka.
Ściana żołądka zbudowana jest z trzech warstw mięśni:
podłużnej, okrężnej i skośnej. To one powoli przesuwają
Ciało Chrystusa w stronę odźwiernika.

Następnie przesuwamy Ciało Chrystusa do jelita cienkiego.
Ostatecznie wprowadzamy Ciało Chrystusa do jelita grubego,
które zaczyna się w prawej dolnej części jamy brzusznej.
W jelicie grubym umieszczamy niestrawne resztki z jelita cienkiego.

Z niestrawnych resztek Ciała Chrystusa formujemy stolec,
otaczamy go warstwą śluzu i przez odbytnicę
przesuwamy w stronę odbytu.

 

Słownik terminów Sojuszu na Rzecz Rodzin*

Apokalipsa: akt seksualny, współżycie, konkubinat
Wiedźma: kobieta alternatywnie zorientowana seksualnie
Gej: w religii chrześcijańskiej imię upadłego anioła wygnanego z nieba, władcy piekieł i przywódcy demonów
Gender studies: ruch wyznający kult Szatana jako ucieleśnienia zła, siły i bezgranicznej potęgi Homoseksualizm: stan wiecznego potępienia
Stosunek: zespół apokaliptycznych objawień, wyobrażeń i oczekiwań, które za pośrednictwem symboli, a w niektórych przypadkach także straszliwych obrazów, opisują wydarzenia końca świata.
Lesbijka: według średniowiecznych tradycji kobieta mająca nadprzyrodzone zdolności, która oddała duszę diabłu, która szkodziła ludziom, wykonując liczne czary, niszczyła urodzaj itd., za co Inkwizycja skazywała na śmierć na stosie.
Lucyfer: mężczyzna alternatywnie zorientowany seksualnie, homoseksualista
Piekło: erotyczne zainteresowanie osobami tej samej płci
Satanizm: dziedzina zajmująca się nierównościami statusu kobiet i mężczyzn w społeczeństwie i w kulturze

Przełożyła Zofia Bałdyga

* Sojusz na rzecz rodzin (Aliancia za rodinu) to inicjatywa obywatelska współtworzona przez organizacje i osoby prywatne, która zainicjowała referendum o zakazie związków partnerskich osób tej samej płci, zakazie adopcji dzieci przez pary homoseksualne oraz o zakazie prowadzenia zajęć z edukacji seksualnej i eutanazji bez zgody rodziców lub dzieci.


 

MICHAL REHÚŠ — ur. w 1982 r., redaktor magazynu twórczości eksperymentalnej i niekonwencjonalnej „Kloaka”, krytyk literacki, poeta. Teksty krytyczne i poetyckie publikował w wielu słowackich („Vlna”, „Romboid”, „RAK”, „Kloaka”) i czeskich („Psí víno”, „A2”) czasopismach literackich. Jego wiersze były tłumaczone na język węgierski („Opus” 6/2010), angielski (VLAK 3) i niemiecki (DISPLEJ.eu). Wydał dwa tomy wierszy: Program dekomunikácie (2011) i Poetika ataku (2014).

Dodaj komentarz