Tomasz Dalasiński | Wiersze

 Mazurek

O, matko, galaktyko, koszulo rozpięta
od prawa aż do lewa, od morza do morza,
biało-czerwona krwinko w sercu Europy,
mam cię w nosie jak zapach, w tętnicach jak tlen;

mobilna aplikacjo, wirusie, bakterio,
chochliku, sztuczko, sztuko mięsa i miłości,
rozbieram cię do naga, czuję cię przez skórę,
na własnej skórze niosę tak jak deszcz, jak dreszcz;

niekończąca się ciarko, wymyślam cię w błysku
oka, na własne oczy widzę, jak zaczynasz się,
w mgnieniu oka cię tracę; strato, powetowana
wetem, organie prawdy, narządzie, narzędziu,

łamiący kości newsie, telewizjo, praso,
której zabrakło liter, trzymam cię za słowo;
mowo wtłoczona w schemat, toczona jak wojny,
wytyczająca szlaki, kocham cię bez granic;

granico przekraczana bez wiz, bez kontroli,
przekraczająca wszelkie granice poznania,
oblatuję cię dronem, połykam i pluję
na tych, co plują ci w twarz; twarzy odzyskana

niczym jałowa ziemia o zachodzie słońca,
wymierzam ci policzek, kopię w tyłek, w usta
całuję cię z językiem, na końcu którego
mam przyszłe dni pojemne i noce wygodne,

i zamieszkane miasta, pełne dyskoteki,
akademiki, bary, ustroje, systemy;
piękny błędzie systemu, kopiuję i wklejam,
patrz: kopiuję i wklejam, jem i śpię, wydalam

się z ciebie jak współwinny zamachu; i jestem
najbardziej, gdy mnie nie ma, i udaję inne
kraje, inne ojczyzny (do których nie wrócę?),
ściągam wargi i milczę, wybucham ci w brzuchu;

o, matko, mleczna drogo, hicie z RMF-u,
kubku kawy o świcie, kuflu piwa w weekend,
jeszcze się tobą karmię i jeszcze ci truję,
bo jeszcze nie zginęłaś, chociaż trochę już.

 

Księgi pielgrzymstwa (1)

M.P.

i dokądkolwiek pójdziesz wszędzie jakbyś nie był
wszędzie jakby nie było a było minęło

a zdarzyło się: ciało jak szybka tabletu
tablet jak ciało obce wyciągnięte z rany

 

Księgi pielgrzymstwa (2)

R.J.

 i wszędzie gdzie byś nie był takie samo ciało
te same oczy palce te same widoki

za szybą tyle ikon: kliknij/wyświetl/pobierz
za szybą tyle ikon i żadnej świątyni

 

Wyprowadzka

 R.R.

Ręce pełne roboty:
kartony, walizki,
stolik z Jyska, ubrania,
książki, sztućce, krzesła,
zepsuty telewizor,
pusta popielniczka:

wynieść te wszystkie rzeczy,
opuścić tę chwilę,
wstać, wynieść się z rzeczy,
na chwilę odpuścić,
zostawić się za sobą,
wyjść z tego mieszkania

i zostać w nim na zawsze,
zostać w nim na zawsze
i nigdy w nim nie mieszkać,
nigdy przedtem, potem,
bo nigdzie, gdzie jesteśmy,
nigdy nas nie było

i nigdzie, gdzie byliśmy,
nigdy nas nie będzie,
chociaż zawsze będziemy
tęsknić i wspominać,
szukać siebie gdzieś indziej;
gdzieś indziej znajdować.

 

Żywe tropy

– Wychodzę tylko po to,
by sprawdzić pogodę –
powiedział dziadek, będąc

i przestając naraz
między słońcem a deszczem,
na miejscu, na progu,

jedną nogą z tej, drugą
bardziej z tamtej strony.
Jestem sam i tak łatwo

mnie policzyć, jestem
policzony jak każdy
z przeszłych dni, jak kości

rzucone na pożarcie
muchówkom i chrząszczom.
Stoję cały w ciemności,

ciemność mnie nie widzi,
nie widzę się w tym wszystkim,
nie zostawiam śladów

w wodzie wielkiej i czystej,
nie mieszczę się w sprzętach
leżących odłogami,

w nieskoszonej trawie,
w kieszeniach starych portek
pełnych niespodzianek:

cukierek? Nektarynka?
(A potem już tylko
świeże kwiaty i świeczki,

świeczki i pacierze,
kwiaty, pacierze, świeczki
w twardym, długim śnie).

 

Samoloty

Chodź i popatrz, jak dobrze, popatrz, jak to dobrze,
jak to dobrze cię widzieć, jak dobrze cię widzieć
z góry, z której wiadomo: świat
to właśnie ty, świat to właśnie to wszystko,

co miałeś od zawsze, czego nigdy nie miałeś
i czego się boisz (a jeżeli się boisz, boisz się
bez końca), to wszystko, o czym nie wiesz
ani nie chcesz wiedzieć, to wszystko, czym

nie jesteś, czym chcesz być lub nie być,
z czym jak ze sobą nie masz
za wiele wspólnego:

podróż, która przed tobą, choć już dawno po niej,
noc jak cień katastrofy na pasie startowym,
dzień jak hala odlotów; poczekalnia, w której


 

Tomasz Dalasiński – ur. 1986, autor książki z wierszami Copyright (WBPiCAK, 2016) oraz książki prozatorskiej Nieopowiadania (Forma, 2016). Stypendysta MKiDN, Miasta Torunia oraz Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego w dziedzinie kultury, doktor nauk humanistycznych, redaktor naczelny czasopism „Inter-” i „Dyskursy”, członek zarządu Stowarzyszenia Instytut Badań nad Dyskursami.

 

Dodaj komentarz